Pierwszy trening na dłuższej smyczy nie musi oznaczać skomplikowanych komend ani idealnego chodzenia przy nodze. Na początek wystarczy, że pies spokojnie poznaje otoczenie, od czasu do czasu spogląda na opiekuna i chętnie do niego podchodzi. Pięć metrów daje przestrzeń do takich ćwiczeń, a jednocześnie pozwala utrzymywać fizyczne połączenie z pupilem. Jak wykorzystać tę długość, żeby nauka była zrozumiała dla psa i wygodna dla człowieka?
Dlaczego warto zacząć od smyczy 5 m?
Krótka smycz spacerowa ogranicza możliwość ćwiczenia oddalania się i powrotów. Z kolei kilkunastometrowa linka wymaga już wprawy w wydawaniu i zbieraniu taśmy. Na pierwszych treningach dodatkowym zadaniem jest przecież obserwowanie psa, podawanie nagród i reagowanie na otoczenie.

Smycz treningowa 5 m może stanowić praktyczny wybór na początek. Pozwala odejść kilka kroków, podejść do zapachu i zmienić kierunek bez natychmiastowego napinania taśmy. Jednocześnie łatwiej uporządkować ją w dłoniach niż znacznie dłuższy model.
Nie trzeba od razu wykorzystywać całej długości. Pierwsze ćwiczenia mogą odbywać się blisko opiekuna, a dostępny dystans można zwiększać stopniowo.

Przygotuj miejsce, sprzęt i nagrody
Wybierz spokojny, otwarty teren oddalony od ulic i ruchliwych ścieżek. Na początku unikaj miejsc, w których pies intensywnie reaguje na inne zwierzęta. Trudno uczyć się nowego zadania, kiedy kilka metrów dalej odbywa się najważniejsze psie spotkanie towarzyskie tygodnia.
Przed treningiem sprawdź karabińczyk, przeszycia oraz taśmę. Linkę przypnij do przeznaczonego do tego punktu na grzbiecie dobrze dopasowanych szelek. Upewnij się, że zapięcie całkowicie się zamknęło, a pies nie może wysunąć się z wyposażenia.

Przygotuj też niewielkie nagrody, które łatwo podać i szybko zjeść. Pomocne mogą być smaczki treningowe dla psa. Dobierz je do jego preferencji i sposobu żywienia, uwzględniając podawaną ilość w codziennej porcji jedzenia.
Ćwiczenie pierwsze: zauważanie opiekuna
Zacznij od chwili spokojnego węszenia. Nie wołaj psa co kilka sekund i nie próbuj stale przyciągać jego uwagi. Poczekaj, aż sam spojrzy w Twoją stronę lub podejdzie bliżej.
Gdy to zrobi, pochwal go i podaj nagrodę. Jeśli używasz wcześniej nauczonego słowa oznaczającego poprawne zachowanie, wypowiedz je w chwili spojrzenia, a następnie nagródź psa. Dzięki temu łatwiej skojarzy, za co otrzymał smakołyk.
Celem jest pokazanie, że warto sprawdzać, gdzie znajduje się człowiek. Pies nie musi przez cały spacer patrzeć w Twoje oczy. Chodzi o dobrowolny kontakt przeplatany poznawaniem otoczenia.
Ćwiczenie drugie: spokojne podążanie za zmianą kierunku
Kiedy pies znajduje się blisko i taśma jest luźna, spokojnie zmień kierunek marszu. Możesz zachęcić go głosem lub znanym sygnałem. Gdy ruszy za Tobą, pochwal go i nagródź po kilku krokach.
Nie wykorzystuj zmiany kierunku do gwałtownego szarpnięcia. Jeśli pies został przy zapachu, zatrzymaj się i daj mu chwilę. Kolejną próbę wykonaj wtedy, gdy łatwiej będzie mu zwrócić na Ciebie uwagę.
To ćwiczenie pomaga uczyć wspólnego poruszania się. Pięciometrowa smycz daje trochę przestrzeni na reakcję, ale nadal trzeba obserwować jej przebieg i zbierać nadmiar, gdy pies podchodzi bliżej.
Ćwiczenie trzecie: krótkie przywołanie
Pierwsze powroty ćwicz z niewielkiej odległości. Wybierz moment, gdy pies nie jest całkowicie pochłonięty otoczeniem. Wypowiedz ustalone hasło jeden raz, zachęć pupila przyjaznym głosem i nagródź, kiedy dotrze do Ciebie.
Po części udanych prób pozwól mu ponownie odejść i węszyć. Dzięki temu przywołanie nie będzie zawsze zapowiadało zakończenia przyjemnej aktywności.
Jeśli pies nie reaguje, nie przyciągaj go linką i nie powtarzaj komendy coraz głośniej. Podejdź bliżej, spokojnie odzyskaj kontakt i następnym razem zmniejsz trudność. W zaplanowaniu kolejnych etapów może pomóc poradnik o nauce przywołania psa.
Jak operować taśmą podczas ćwiczeń?
Smycz wydawaj stopniowo, a jej nadmiar zbieraj w luźne fałdy. Nie owijaj taśmy wokół palców, dłoni ani nadgarstka. Gdy pies wraca po nagrodę, uporządkuj linkę, aby nie znalazła się pod jego łapami.
Obserwuj również, czy pies nie zbliża się zbyt szybko do końca dostępnej długości. Pięć metrów wystarczy, żeby zdążył się rozpędzić, dlatego nie traktuj napięcia smyczy jako sposobu zatrzymywania każdego gwałtownego ruchu. Reaguj wcześniej, zmniejszając dystans i oddalając się od bodźców, które wywołują silne pobudzenie.
Przed mijaniem innych osób zbierz taśmę i przeprowadź psa bliżej siebie. Linka nie powinna przecinać całej szerokości ścieżki.
Ile powinien trwać pierwszy trening?
Na początek wystarczy kilka minut ćwiczeń przeplatanych swobodnym węszeniem. Zamiast wykonywać wiele powtórzeń tego samego zadania, wybierz kilka łatwych prób i zakończ, gdy pies nadal chętnie współpracuje.
Jeżeli zaczyna odchodzić, intensywnie rozglądać się lub przestaje przyjmować zwykle lubiane nagrody, zrób przerwę i oceń sytuację. Przyczyną może być zmęczenie, zbyt trudne otoczenie albo potrzeba spokojnego poznania miejsca.
Na kolejnych spacerach utrwalaj te same proste umiejętności. Najpierw zwiększaj dystans w znanym otoczeniu, a dopiero później wprowadzaj więcej rozproszeń. Pierwszym sukcesem nie musi być bezbłędny powrót z pełnych pięciu metrów. Może nim być spokojne spojrzenie na opiekuna i kilka kroków w jego stronę, mimo że trawa nadal ma bardzo dużo do powiedzenia.










